فصل‌نامه مطالعاتی در مدیریت بانکی و بانکداری اسلامی

چکیده حسابرسی داخلی در دو دهه گذشته، دستخوش تحولات بسیار عمیقی شده است. در گذشته، وظیفه اصلی حسابرسی داخلی، کنترل ثبت‌های دو طرفه حسابداری به‌منظور کشف موارد اشتباه بود؛ در مقابل، امروزه حسابرسی داخلی به‎منظور مدیریت ریسک، به کنترل‎ها توجه دارد و درصدد گسترش راه‌های مناسب برای ارزش‎افزایی سازمان تحت بررسی است. ارزش با گسترش تولید کالا و خدمات و استفاده بهینه از منابع به‌‌وجود می‎آید. زمان یکی از منابع محدود واحد حسابرسی داخلی است که تخصیص بهینه آن در میان پروژه‎های مختلف حسابرسی، مسئله‌ای چندمعیاره بوده و شامل متغیرهای کیفی و کمی است. این پژوهش، از مدل‎های سلسله‎مراتبی و برنامه‎ریزی آرمانی برای تخصیص بهینه زمان حسابرسی داخلی در بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، رویکردی ترکیبی ارائه می‎دهد. نتایج پژوهش نشان می‎دهد که تخصیص بهینه زمان، انعطاف‎پذیری لازم را برای حداقل کردن ریسک فراهم می‌آورد.

چکیده کسب‎وکارهای کوچک و متوسط (SMEs) بر توسعه اقتصادی هر کشوری تأثیر مهمی دارند، اما در دسترسی به منابع مالی لازم برای انجام فعالیت‎های خود با موانعی مواجهند. این در حالی است که مؤسسه‎های مالی، از قبیل بانک‎ها، در اعتبارسنجی این نوع کسب‎وکارها به‌منظور تخصیص اعتبار، مشکلات مختلفی دارند. بانک‎ها و مؤسسه‎های مالی برای شناسایی گیرنده تسهیلات و تعیین ارزش وثیقه لازم، از مدل‎های مختلف امتیازدهی اعتباری استفاده می‎کنند. SMEsها از نظر مدیریت داده‎های مالی در مقایسه با شرکت‎های بزرگ، سازمان‌دهی‎نشده تلقی می‌شوند؛ از این رو ارزیابی ریسک اعتباری فقط بر اساس داده‌های مالی، نگرانی‌های متعددی در خصوص نحوه بازپرداخت تسهیلات توسط کسب‎وکارهای کوچک و متوسط ایجاد می‏کند. در این پژوهش پس از مرور ادبیات و پیشینه اعتبارسنجی کسب‎وکارهای کوچک و متوسط، مؤلفه‏های مختلف اعتبارسنجی این کسب‎وکارها در قالب چهار مؤلفه اصلی و 26بعد شناسایی و توسط 15 کارشناس اعتباری بانک‌های مختلف اولویت‎بندی شد، سپس داده‏های به‎دست‏آمده با استفاده از تکنیک AHP تحلیل شدند. از نظر کارشناسان اعتباری بانک‌ها، به‌منظور اعتبارسنجی کسب‎وکارهای کوچک و متوسط، در میان مؤلفه‏ها، مؤلفه‎های مالی و مدیریت در رده‏های اول و دوم اولویت قرار دارند. در خصوص اولویت ابعاد نیز، ابعاد ثبات مالی، سودآوری، وضعیت فناوری و سیاست‌های دولت، به‏ترتیب در رتبه‏های اول تا چهارم قرار دارند.

چکیده با اعمال تحریم ‎های گسترده بانکی از سال 2011، اثربخشی روش‎ های پیشین دچار مشکل شد. در این تحقیق با ایجاد پرسش‌ نامه، نظرهای جمعی از مدیران سابق بانک‎ های ایران در خصوص مقایسه روش‎ های متعارف پرداخت بین‎ المللی بانکی از دیدگاه شش شاخص بیان‌ شده جمع ‎آوری و با روش AHP تحلیل شده است. برای سنجش روایی و پایایی پرسش‌ نامه‎ ها از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد که در توزیع نخست پرسش‌ نامه عدد آلفای کرونباخ 7/0 بوده و با توزیع مجدد  آلفای کرونباخ 73/0 به دست آمد که نشانگر پایایی مدل، مناسب بودن سؤالات پرسش‌نامه و همبستگی پایین آنها با یکدیگر است. بر اساس نتایج مدل با توجه به استانداردهای بین‎ المللی و بومی، نظام پرداخت بین ‎المللی ایران باید با اولویت‌ بندی روش‎های حساب باز، حواله، برات ساده، اعتبارات اسنادی، حواله با ضمانت‎ نامه بانکی و برات وصولی اسنادی طراحی شود.